Morgen weer een dag

Het einde der tijden is achter de rug. Onze twaalf hoofdfiguren weten niet beter of zij zijn de enige overlevenden van de Apocalyps. Tussen de puinhopen van wat ooit de wereld was, proberen ze zo goed en kwaad als het gaat een nieuw bestaan op te bouwen. Alle kennis en wijsheid die over de eeuwen vergaard is, vallen in het niet als regels en wetten verdwijnen en men teruggeworpen word op zichzelf. Onderlinge strijd, machtswellust en overlevingsdrang tegen een achtergrond van verveling, want hoe kom je ineens je tijd door zonder televisie en internet?

Het plan van Mirte is dit concept met een min of meer vastliggend plot gedurende het najaar uit te werken naar aanleiding van de repetities. Het script wil Mirte op het lijf van de spelers schrijven. Daarbij wil Mirte rekening houden met eventuele speciale vaardigheden. Bijvoorbeeld: Als iemand kan zingen of tapdansen of jongleren of hysterisch huilen of heel lang op één been staan of alle voetbaluitslagen van de afgelopen tien EK’s en WK’s uit zijn hoofd kan, dan wil ik dat gebruiken. Mirte wil uitgaan van de kracht van de speler. Mirte gelooft dat iedereen toneel kan spelen, zolang hij of zij er plezier aan beleefd!